Een kijkje achter de schermen bij Care for Cancer met consulent Marcia
Schuldgevoelens, onzekerheid en omgaan met verdriet
Vandaag heb ik vier consulten staan. Het is wat drukker dan anders, want ik ben net terug van vakantie. Gelukkig kan ik mijn agenda helemaal zelf indelen, één van de fijne dingen aan mijn werk. De dag start met twee nieuwe cliënten. Ze wonen in de buurt en hebben allebei borstkanker gehad.
De eerste dame heeft vooral veel vragen over haar werk. Ze heeft last van schuldgevoelens en wil zo snel mogelijk weer beginnen. We bespreken waarom het belangrijk is om niet te snel van start te gaan. Ik adviseer haar om samen met haar werkgever een plan te maken, met ruimte om rustig op te bouwen. We praten over het schuldgevoel dat ze ervaart en over de angst voor de toekomst.
De andere dame vertelt me over het mooie ritueel dat ze heeft gedaan om afscheid te nemen van haar borst. Een bijzonder en persoonlijk moment. Ze wordt verdrietig als ze vertelt over alle complicaties die ze door haar behandeling heeft opgelopen. Met behulp van het verliesmodel leg ik haar uit dat het normaal is om hierover verschillende gevoelens van rouw en verlies te ervaren. Ook geef ik haar een aantal tips voor het gesprek dat ze binnenkort met haar oncoloog heeft over de vervolgbehandeling.
Een plotseling afscheid
Daarna op weg naar een mevrouw bij wie ik al twee jaar kom. Zij heeft galwegkanker. Ik ben benieuwd hoe het met haar gaat, want ik weet dat ze de laatste tijd hard achteruitgaat.
Als ik aanbel, doet niemand open. Ik maak me zorgen. Even later komt er een buurvrouw uit de flat en vraag haar of ze mijn cliënte kent. Ze vertelt me waar ik al voor vreesde: mevrouw is een week geleden overleden.
Het komt flink binnen.
Het is zo bijzonder om een stukje met iemand mee te mogen lopen. Om angsten en hoop te delen, er te mogen zijn op moeilijke momenten en samen te zoeken naar wat iemand nodig heeft. Maar het is ook verdrietig als je afscheid moet nemen.
Goed nieuws en nieuwe doelen
Eenmaal weer thuis rond ik nog wat administratieve zaken af. Ik werk de zorgplannen voor mijn nieuwe cliënten uit, werk mijn e-mail bij en doe meteen nog even een declaratie.
Tot slot doe ik nog een telefonisch consult met een Engelse dame die voor haar kinderen naar Nederland is verhuisd en hier baarmoederhalskanker kreeg. Dit is ons tweede gesprek. We pakken de draad weer op waar we vier weken geleden gebleven waren.
Gelukkig gaat het goed met haar. Ze heeft een positieve uitslag gekregen van haar scan. Het lukt haar steeds beter om weer dingen op te pakken, waardoor ze langzaam haar gevoel van regie terugkrijgt. We bespreken welke doelen ze voor de komende tijd heeft, wat ze nodig heeft om die doelen te bereiken en welke uitdagingen ze daarbij verwacht.
Een kaarsje voor Dilly
En dan zit mijn werkdag erop. ’s Avonds doe ik etherische olie in de diffuser en brand een kaarsje voor Dilly. Ik schrijf een kaartje voor haar familie.
Terwijl ik terugkijk op deze dag, voel ik vooral dankbaarheid. Dankbaar dat ik met mensen mee mag lopen op zulke kwetsbare momenten in hun leven. Dankbaar voor het vertrouwen dat ze mij geven. En dankbaar voor de mooie lessen die ik vandaag opnieuw mocht ontvangen.
Want hoe verschillend de gesprekken ook zijn, iedere cliënt laat iets bij me achter. Dat is precies waarom ik zo van mijn werk hou.
Auteur: Marcia den Hollander, consulent Care for Cancer